طبقه بندی اصلی ایستگاه های هواشناسی

1. بر اساس طبقه بندی عملیاتی ملی

ایستگاه‌های معیار ملی آب و هوا (ستون اصلی پایش آب و هوا؛ انجام مشاهدات مستمر و طولانی مدت 24 بار در روز؛ داده‌ها برای تبادل اطلاعات آب و هوای جهانی استفاده می‌شود).

ایستگاه های هواشناسی پایه ملی (هسته ی پایش آب و هوا؛ انجام مشاهدات 4 تا 8 بار در روز؛ پشتیبانی از پیش بینی آب و هوای منطقه ای).

ایستگاه های ملی هواشناسی عمومی (ایستگاه های تکمیلی محلی؛ مشاهدات را 3 تا 4 بار در روز انجام می دهند؛ خدمات کشاورزی محلی و تلاش های پیشگیری از بلایا).

2. بر اساس نوع نصب و تحرک

ایستگاه‌های ثابت (ایستگاه‌های زمینی استاندارد، ایستگاه‌های ارتفاع-جزیره/قطبی، ایستگاه‌های تخصصی بزرگراه‌ها/فرودگاه‌ها/سایت‌های فتوولتائیک)؛

قابل حمل / دستی / وسیله نقلیه-ایستگاه های نصب شده (برای پاسخ اضطراری، تحقیقات علمی و کار میدانی استفاده می شود-انواع خاصی که قبلاً در مورد آنها سؤال کرده اید).

ایستگاه‌های هواشناسی بالا-هوایی / ماهواره‌ای (بالون‌های هواشناسی، هواپیماهای هواشناسی، ماهواره‌های آب‌وهوای قطبی{1}}در مدار/زمین‌ایستا؛ برای نظارت بر جو فوقانی استفاده می‌شوند).

3. بر اساس درجه اتوماسیون: ایستگاه های هواشناسی خودکار (عملیات بدون نظارت؛ داده ها به طور خودکار جمع آوری، انتقال و بایگانی می شوند). ایستگاه های هواشناسی دستی (روش سنتی؛ مشاهدات به صورت دستی در فواصل زمانی برنامه ریزی شده ثبت می شوند).